CHA_CHA_JOM

 ยังมีรอยเท้าของฉันคนเดียวที่เดินเหยียบย้ำไปตามชายหาดแสนงาม

…และได้แต่หวังว่าสักวันจะมีรอยเท้าอีกหนึ่งคู่ที่จะมาร่วมเดินทางกับฉัน………
วันหนึ่ง……มีรอยเท้าคู่หนึ่งร่วมเดินทางไปพร้อมกัน…
..มาช่วยเติมบางอย่างที่ขาดหายไปจากชีวิตฉัน
มันเป็นเพียงช่วงเวลาช่วงหนึ่งของชีวิตฉันที่ได้รับรู้ถึงคำว่า “รัก” ซึ่งเป็นความทรงจำที่งดงาม แต่รอยเท้าคู่นั้นอยู่กับฉันได้ไม่นาน…..มันถูกท้องทะเลแห่งกาลเวลาซัดจนจางหายไป   ในที่สุด……ก็เหลือเพียงรอยเท้าของฉันคนเดียวอีก……ให้ฉันได้ก้าวต่อไปอย่างไร้จุดหมายหวังว่าสักวันจะได้พบกับรอยเท้าที่หายไปคู่นั้นอีกครั้งหนึ่ง………

  เป็นอีกวันแล้วสินะ ที่ต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับคำถามที่ว่า เธอกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน และฉันจะต้องใช้ชีวิตที่เดียวดายอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ ถึงจะได้พบกับเธออีกซักครั้ง ระยะทางที่ห่างของเราอาจจะเท่ากันแต่เวลาแห่งการรอคอยของเรา ไม่เท่ากันใช่ไหม ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ปล่อยให้ฉันรออยู่อย่างนี้   ฉันรู้ว่าเวลาที่เธอกำลังมีความสุขอยู่กับใครๆ คงจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว จนเธอไม่รู้ว่า เวลาแห่งความว่างเปล่า และเงียบเหงาของฉัน มันผ่านไปอย่างเชื่องช้าเหลือเกิน 

คำว่ารัก...พูดได้ง่ายๆ.....แต่รักษาไว้ได้ลำบากนัก
คิดจะรักเพียงครึ่งใจ..........แต่ไฉนทุ่มเทไปหมดหัวใจก็ไม่รู้ ?

     และ........สุดท้ายก็โทษความรักที่ทำร้าย..
ทั้งที่จริง..ไม่ว่ารักใดในโลก ไม่เคยทำร้ายใคร
รักสร้างชีวิต..
รักสร้างพลัง..
รักสร้างกำลังใจ..
รักสร้างความศรัทธาเชื่อมั่นในสิ่งที่อยู่ตรงหน้า...
และเชื่อว่า ไม่ว่าความรักจะสิ้นสุดลงเมื่อไร จะไม่เสียใจที่ได้เคยใช้เวลาให้กับมัน..

ตอบตัวเองให้ได้ว่ากำลังเดินไปกับความรักอย่างช้า ๆ
หรือกำลังไล่ตามความรักอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง

บางทีในความรู้สึกของคนคนนึง อาจเดินไปพร้อมกับความรักอย่างไม่รู้ตัว เส้นทางยังอีกยาวไกล
มองทางให้ชัด ๆ ช้า ๆ ระวังล้ม ระวังสะดุด..มิเช่นนั้น สิ่งดีดีที่เก็บมา อาจหล่นหายระหว่างทาง

หรือบางครั้งในความรู้สึกคนคนนึง กำลังโหยหาความรักอย่างเหน็ดเหนื่อย..

เมื่อไรรักของฉันจะเป็นสีชมพูซักทีน๊ะ.............

" ยังมีบทเรียนให้เรียนอีกมาก นอกเหนือจากเรื่องราวซ้ำซากยังมีบางอย่างที่น่าค้นหา ชีวิตยังต้องเดินไป อย่าให้ต้องฉุดไว้ด้วยเรื่องราวที่ผ่านมาเพราะถ้าหากไม่ก้าว จะรู้มั้ยว่าหนทางข้างหน้า..งดงามเพียงใด "

อาจรู้สึกได้ว่า "กาลเวลา" มักทำให้ความสุขจากผ่านไปจากชีวิตรวดเร็วเหลือเกิน...
ทำไมไม่ทำให้ความเศร้า ในชีวิต ผ่านไปเร็ว ๆ บ้างนะ..

หลายครั้งที่รุ้สึกเหมือนตัวเองกำลังจมอยู่กับความเหงา จนทำให้ไม่อยากจะรับรู้เรื่องราวใดที่เกิดขึ้น
ความรู้สึกที่มักจดจ่ออยู่กับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง..เพ้อฝันไปเรื่อย..เหม่อมองอย่าไร้ความคาดหวัง

มันคงคล้ายกับเวลาที่เรามองพระอาทิตย์นะ ไม่ว่าเราจะเดินไปไหน มันก็จะตามเราไปทุกที่ แต่พอเราจะเดินเข้าไปหามันกลับไปไม่ถึง เหมือนมันกำลังถอยหนีบางอย่าง และไม่มีวันที่จะไปถึงพระอาทิตย์ดวงนั้นอย่างแน่นอน...

ความรักที่ดูเหมือนจะอยู่ในหัวใจของทุกคน ซึ่งสามารถที่จะรู้สึกได้ รับรู้ได้ แต่ไม่อาจสัมผัสมันได้
ความรักคงเป็นสิ่งที่ไร้กฏเกณฑ์ ไม่มีตัวกำหนด สิ่งที่กำลังเป็นอยู่ ก็เป็นเพียงความรู้สึก..

บางคนเดินไปพร้อมกับความรัก ไม่ว่ามันจะอยู่ไกลถึงไหน เพียงแค่ได้รู้สึกว่ามันไม่ได้หายไป ไม่เคยคิดจำเป็นว่าจะต้องไขว่คว้า ถึงแม้เราหยุดพัก ความรัก็ไม่เคยหายไปไหน

แตกต่างกับคนที่วิ่งตามความรัก เพื่อคว้ามันให้มาอยู่ในกำมือ เสียดายที่ความรู้สึกที่เรียกว่ารักนี้ ไม่เคยหยุดนิ่ง ยิ่งวิ่งตาม ความรักก็ยิ่งถอยหนี จนตัวเราเองรู้สึกเหนื่อยล้าไปกับการไขว่คว้าความรัก..สาธุ~

?????

     ขึ้นเดือนใหม่แร้วเร็วจังเรย แป๊บๆ ก็หมดวัน แป๊บๆ ก็เดือนใหม่ระ เดือนเมษา แต่นี่มันหน้าร้อนไม่ใช่รึ มั้ยฝนมันตกบ่อยจังว่ะ แต่ก้อดีมันร้อนตกมาจะได้เย็น แต่เวลาออกไปไหนแม่งชื้นๆว่ะไม่ชอบเรย แบบที่อากาศชื้นๆ มันก็ทำให้รู้สึกหดหู่แปลกๆ เมื่อคืนนั่งดู Fake แร้วขนลุกแปลกๆ ผู้หญิงนี่น่ากัวจัง อย่ารู้จังผู้หญิงน่ารักๆจะน่ากัวทุกคนมั้ยว่ะเนี่ย..............เฮ่ออออแร้วก้อหมดไปอีกวัน

    เย้~ ในที่สุดก้อหาผู้หลวมตัวหลวงใจมากเขียน มาย สเปช ได้อีกระ หลังจากที่ไปชวนชาวบ้านเค้าเขียนกันตั้งหลายคน แต่ไม่มีใครยอมมาเขียนซักคน สุดท้ายก้อมี เจ้าน๊อต มาเขียนจนได้ วะ ฮ่าๆๆๆ ได้ เจือก เรื่องชาวบ้านเค้าอีกแร้ว 55+ ดีๆ นุกๆๆ จะได้มีเพื่อนเขียนเยอะๆ ไม่เหงาดี แต่ว่าเจ้า เจ้าน๊อตนี่หายไปเกือบรวมๆๆ ครึ่งปี เพิ่งได้มาคุยกันเมื่อวานก่อนเอง ซึ้งมาก ที่ยังจำกันได้ อื้อๆๆๆ แต่ก้อรู้จักกันมา ปีนึงแร้วเนอะ เย้ๆๆๆ ดีจัง มีเพื่อนเยอะๆๆชอบๆๆ .........

   ส่วนชีวิตประจำวันวันนี้...เรื่อยเปื่อยเหมือนทุกๆๆวัน ซ้ำๆๆ เดิมๆๆๆ เฮ้อออออออ........ เพื่อนกูหายไปไหนหมดว่ะเนี่ย ส่งเสียงร้องโหยหวนหน่อยดิ๊.

   ลูบนี้ไปกินเหล้าที่ตรอกข้าวสารกะ คุณดอย ไม่เมา เรย เพาะกูรอเมิงตั้ง 6 ชั่วโมง สราดดดด มียิ้มอีก

   กะลูบ แม่น้ำเจ้าพระยาตรงโป๊ะที่วัดระฆัง กะลังจะนั่งเรือข้ามฝากไปท่าช้าง

    เมื่อวานกะวันนี้ ทำไมไม่เห็นมีอะไรแตกต่างกันเรยหว่า ? พุ่งนี้ก็คงจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ.....ตื่น กิน เล่นเน็ต  เล่นเกม กิน นอน คุยโทรสัพ เฮ้อออออ คุณค่าในชีวิตไม่มีเรย แต่อยากกินเหล้าจังเรย แฮ่ะๆ เออ...ลืมไป พุ่งนี้ อิญ ชวนไปซุ่มดู เบน ที่ โล 4 นี่หว่า แถม อิเมย์ชวนไปมหาลัยอีก ดีๆๆ อิ ญ แม่ง ก้อไม่โทรหากูเรยแอบไปเที่ยวกับน้องกิ๊ฟอ่ะดิ อิเม ก้อหวีดกะปูนิ่มชัวร์ อู๊วววว......    และสำคัญพุ่งนี้ อีฟ บอกจะไปทำงานกะเพื่อนที่ จุฬา เหอะๆๆ ไปไกลอีกแร้ว ตังยิ่งไม่ค่อยมี   เฮ้อออออ.... แถมวัน พะหัด อีฟ ฟังผลสอบ อาจต้องไปดุหนังด้วย โอ้วว.... เสกตังให้หน่อยดิ............บ่นพอประมาณ ไปวิ่งระ

   เป็น 2 วันที่เหนื่อยจัง..... วันศุก ไปไหว้พระที่วังระฆัง ไกลโคตรพ่อ กะ อิญและน้องมัน แต่ดีใจๆๆ ได้นั่งเรือข้ามฝากน้ำแม่เจ้าพระยาอีกแร้วเส็ดแร้วไปแรดที่ตรอกข้าว   นั่งรอ อิดอย 5 ชั่วโมงเยี่ยมมาก กว่าจะมากก้อ 5 ทุ่ม พอดี เออ กูว่าเมิงน่ารักขึ้นว่ะ ซัดเหล้ากลมนึง  ไม่หมด    ได้แค่ครึ่งกลมเอง เพาะแม่งไล่บอกว่าจะปิดร้าน เที่ยงคืนเอง เซ็งว๊ะ...กลับถึงบ้าน มึนๆๆห้วย ถึง บ้าน ตี 4 เปิดคอมเล่นเน็ตเจอ นุ่ม แร้วเมาส์กันแป๊บนึง ก้อตี 4.30 พอดีๆ หลับคาคอม ตามสันดาน.......

    เสียงโทรสัพดัง ตอนตี 5 ครึ่ง อ๊ากกกก อีฟโทรมาปลุก กูต้องตื่นแร้วหรือนี่ ! แต่งตัวเดินทางไปส่งอีฟไปรับน้องที่สวนเบญข้างๆเอ็มโฟเลียม นั่งรถแท๊กซี่ แล้วต่อ รถไฟฟ้า ถึง 7 โมงเช้า แม่ง ง่วงชิบหาย ไปถึงกูก้อไปนอนที่ม้านั่ง หลับๆตื่น จนถึง 10 โมง แร้วกูเดินอีก 2 โล ไปเมเจอร์ทองหล่อ เข้าร้านแม๊ค สั่ง ชุด นัดเก็ต กะ เบอเกอไก่ +10 บาท     นั่งแดก แร้วนอน หลับๆ ตื่นๆ ในร้านเจอ อ๊อฟ อะเคเดย์มีด้วย แม่งเป็นเกย์ แร้วกูก้อหลับ...... จนถึง 3 โมงครึ่ง อีฟ โทรหาบอกขอพี่เลิกก่อน ต้องไปทำฟันแถวบ้านกู ก้อนั่งรถไฟฟ้ากลับ แร้วก้อนั่งแดกข้าว ที่ โล 8 แร้วไปทำฟัน ทำเส้ด ไปเดินแฟชั่น.....แร้วขึ้นรถไปส่ง อีฟที่บ้าน ส่งเส็ด.........มั้ยตังกูเหลือ 15 บาท วะ เหอะๆๆๆๆ หมดดาก ทั้งวันไม่ได้เหี้ยไรเรย เสียแต่ค่ารถว่ะ เฮ้ออออออออออออ

........กูโคตรเผลญเงิน ไม่สำนึกเรยกู...........

    ตอนอยู่ตรอกกุเห็น 2 ตา ยาย นอนบนรถเข็ญ ตอนรอรถกลับบ้าน แม่งเห็นแร้วเล่นซ๊า น้ำตากูซึม เฮ่ออออชีวิตกู..............................   ไร้สาระสิ้นดี  เส็ดแร้วกลับบ้าน อีฟ โทรมา 2 รอบไม่ได้รับ พอโทรกลับปิดเครื่อง อดคุยเยยย แร้วกูก้อมานั่งเล่นเน็ต แร้วเล่นเกม แร้วนอน พุ่งเน้ก้อตื่น.....ว๊ะ

                                                  ฉันเฝ้าถนอมและรักษา
                                        เพื่อให้ต้นกล้าเติบโตเป็นต้นไม้

                               หวังว่าวันหนึ่งจะแยกออกจากกระถาง
                                                       ให้ต้นบางๆ มีร่มใบ

                                                    ดูแลด้วยความห่วงใย
                                       
                                           ข อ ง หั ว ใ จ ที่ ฉั น มี

                                              .. แต่วันนี้ต้นกล้าต้นเก่า ..

                                                      ยิ่งนับวันจะเหี่ยวเฉา
                                 เมื่อเรื่องของเราต้องลงเอยในแบบนี้

                                                   เธอทิ้งความรักของฉัน
                                               ทิ้งความผูกพันที่เราเคยมี

                                       ปล่อยให้ต้นกล้าความรักในวันนี้

  
                                    เ ติ บ โ ต เ ต็ ม ที่ ด้ ว ย น้ำ ต า

       อดีตสำหรับตัวฉัน    . . .       หรือสำหรับใครอีกหลายๆคน คงมีทั้งเรื่องดี ไม่ดี ความสุข เศร้า

รอยยิ้ม น้ำตา    . . . . .   แต่ฉันเลือกที่จะจดจำแต่สิ่งดีๆที่หลายๆคนก็คงทำกัน แต่เรื่องดีๆนั้นมันก็มี

เรื่องร้ายคอยวนเวียนให้นึกถึงอยู่นั้นแหละ น่ารำคาญเนอะ ถ้าสั่งให้สมองเลือกที่จะจดจำช่วงเวลานั้น

เวลานี้ได้ก็คงจะดีไม่น้อยเร๊ย...ยยย 555+

       ปัจจุบันนี้ ตัวฉันเองมีอายุ 21 ปี แล้ว แถมเพิ่งจบปริญญาตรีด้วย ปีหน้าก้อรับปริญญาแร้ว เร็ว

มากจิ... ตัวฉันคิดว่ายังมีอะไรไม่ได้ทำและอยากทำอีกตั้งเยอะแยะก่อนที่จะอายุ 21 เนี่ย แต่สุดท้าย

ก้อไม่ได้ทำซักอย่าง เฮ้ออออ~       อยากกลับไปเรียน ม.ปลายจัง ชอบช่วงนั้นที่สุดแร้ว แต่ช่วง

เวลากลับไม่มีอะไรให้จดจำเรย ให้ตายซิ ............

      ฉันคิดว่าเมื่ออายุมากขึ้นมันจะต้องมาควบคู่กับภาระต่างๆที่มากขึ้นด้วย ....ตัวฉันเองก็จำเป็นต้อง

มีภาระที่หนักและหนักมากด้วยเส่ะ.........ท้อน่ะ แค่คิดก้อท้อแร้ว กัวว่าจะทำไม่ไหว จะทำมันไม่ดี ไม่

มีปัญญาไปสู้กับใครได้ ไม่มั่นใจในตัวเองเรย............

     ช่วงนี้ มันเป็นช่วงที่จำเป็นต้องหางานทำได้แร้ว แต่มั้ยตัวฉันเองไม่กระตือรืนล้นเอาซะเรย จิงๆๆ

ก้อไม่มาน่าแร้ว รู้สึกตัวเอง ช้าๆๆ เฉื่อยๆ ไงไม่รู้....วันๆก้อนอนตื่นสาย ตื่นมาไม่กิน ก้อเล่นเน็ต เล่น

เกม ออกไปเที่ยวข้างนอกใช้ตัง กินเหล้า เราก้อคิดว่าใช้ตังเปลืองเหมือนกัน เยอะด้วย เฮ้ออออ สมเพศ ตัว

เองไงมะรู้.......อยากเปลี่ยนแปลงชีวิตตัวเองจัง......................

      วันนี้ได้ฟังปัญหาที่บ้าน...ฟังร้วรู้สึกว่า ตัวเองนั่งทำ เหี้ย ไรอยู่เนี่ย เย็สโด้เอ่ย สราดดดดด อยาก

ด่าตัวเอง ชิบหาย ค้วยยยยยยยย

    ชีวิตกู........................................................